Repartycja opłat inkasowanych przez KOPIPOL na podstawie 20 i 20¹ PrAut

Zasady Repartycji

W związku z ustanowieniem zasad podziału środków zainkasowanych na podstawie art. 20 i 201 ustawy z 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2000 roku Nr 80, poz. 904 ze zm.) uchwala się następujące zasady repartycji indywidualnej:

TEKST JEDNOLITY ZASAD REPARTYCJI

(Tekst jednolity przyjętych uchwałą nr 2 Walnego Zebrania Członków z dnia 8 czerwca 2017 roku)

W celu realizacji idei wypłacania twórcom opłat inkasowanych na podstawie art. 20 i 201 PrAut, biorąc pod uwagę, że:

  • opłaty inkasowane przez KOPIPOL nie są wynagrodzeniami autorskimi z tytułu określonego aktu zwielokrotnienia utworu za pomocą urządzeń reprograficznych, natomiast mają na celu kompensowanie twórcom majątkowych skutków zwielokrotnienia utworów przy użyciu tych urządzeń wykonywanego na znaczną skalę dla własnego użytku osobistego przy użyciu coraz bardziej efektywnych
    i przyjaznych dla użytkownika urządzeń cyfrowych;
  • nie ma możliwości określenia konkretnej liczby zwielokrotnień dokonywanych
    w ramach własnego użytku osobistego;
  • opłaty inkasowane na podstawie art. 20 i 201 PrAut nie są naliczane w zależności od skali reprodukowanych utworów dla własnego użytku prywatnego;
  • określenie, które utwory są przedmiotem kopiowania za pomocą urządzeń reprograficznych jest możliwe jedynie w przybliżeniu na podstawie badań statystycznych;
  • jest niezbędne uwzględnienie przy dokonywaniu podziału, aby kwoty wypłacane poszczególnych twórcom przedstawiały realną wartość;
  • jest niezbędne stworzenie takiego mechanizmu repartycji, aby koszty dokonywania podziału nie pochłaniały nadmiernej części kwot podlegających podziałowi,

ustala się następujące zasady (zwane dalej Zasadami Repartycji) :

§ 1

  1. KOPIPOL zlecać będzie wyspecjalizowanej jednostce przeprowadzenie badań statystycznych.
  2. Zlecone badania statystyczne mieć będą na celu określenie struktury kopiowania utworów dla własnego użytku osobistego za pomocą urządzeń reprograficznych
    w rozumieniu art. 20 i 201 PrAut oraz określenia udziału utworów wydanych przez poszczególnych wydawców w wolumenie utworów zwielokrotnianych za pomocą tych urządzeń w okresie objętym badaniem.
  3. Badania statystyczne struktury kopiowania przeprowadzane będą okresowo, nie rzadziej niż raz na trzy lata. Zarząd może postanowić, że badania określające udział utworów poszczególnych wydawców w wolumenie utworów kopiowanych za pomocą urządzeń reprograficznych przeprowadzane będą w okresach krótszych niż badania dotyczące struktury kopiowania.
  4. Wybór jednostki przeprowadzającej badania nastąpi na drodze przetargu.
  5. Warunki przetargu, w tym założenia badań, będą podane do wiadomości organizacji zbiorowego zarządzania uprawnionych jako organizacje właściwe do partycypowania w opłatach, z tytułu reprezentowania uprawnionych twórców ze względu na rodzaje utworów objętych zbiorowym zarządzaniem wykonywanym przez te organizacje, celem zgłoszenia przez nie uwag. O swoim stanowisku do tych uwag KOPIPOL powiadomi na piśmie organizację, która je zgłosiła.
  6. O wynikach badań KOPIPOL powiadomi właściwe organizacje na piśmie, a także na swojej stronie internetowej zamieści omówienie uzyskanego wyniku badań statystycznych.
  7. Wyniki badań dotyczących struktury kopiowania reprograficznego będą podstawą do naliczenia przez KOPIPOL części przypadających poszczególnym organizacjom właściwym i podlegających przekazaniu im, zgodnie z zasadami rozporządzeń Ministra Kultury: z dnia 2 czerwca 2003 roku w sprawie określenia kategorii urządzeń i nośników służących do utrwalania utworów oraz opłat od tych urządzeń i nośników
    z tytułu ich sprzedaży przez producentów i importerów (Dz. U. nr 105, poz. 991) oraz z 27 czerwca 2003 roku w sprawie opłat uiszczanych przez posiadaczy urządzeń reprograficznych (D. U. nr 132, poz. 1232).
  8. Część opłat przypadających KOPIPOLowi, jako organizacji właściwej do ich podziału, będzie przedmiotem podziału na podstawie wyników badań statystycznych, określających udział utworów poszczególnych wydawców należących do rodzajów utworów objętych zezwoleniem na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi udzielonym KOPIPOLowi.
  9. Zapobiegając atomizacji wypłat, określa się minimalną  wielkość udziału publikacji wydawcy dla celów podziałowych, zwaną dalej minimum podziałowym, która wynosi 1% ogółu utworów naukowych opublikowanych przez wszystkich wydawców ustalonych w badaniach statystycznych określających udział publikacji poszczególnych wydawców w strukturze kopiowania. Następnie, Zarząd KOPIPOLu pozyskuje ze zbiorów Biblioteki Narodowej lub innych źródeł, w szczególności od wydawców, informacje o twórcach publikacji naukowych i technicznych wydanych w okresie objętym badaniem przez wydawców, których udział w badaniu ustalony został jak równy lub wyższy od minimum podziałowego, celem naliczenia tym twórcom należnej im części opłat.
  10. Na podstawie informacji o utworach wydanych i ich autorach, KOPIPOL dokonuje podziału w następujący sposób:

1)     Z części opłat przypadających dla twórców utworów naukowych i technicznych, odliczona zostaje kwota odpowiadająca uzasadnionym kosztom wykonywania przez KOPIPOL zbiorowego zarządu na rzecz tych twórców. Następnie od uzyskanej w ten sposób kwoty, odlicza się:

a)      1,5 % jej wysokości z przeznaczeniem na Fundusz Czasopism,

b)      4,7 % jej wysokości z przeznaczeniem na Fundusz Promocji i Rozwoju Prawa Autorskiego,

c)      3,5 % jej wysokości z przeznaczeniem na Fundusz Korekt i Rezerw,

d)     0,3 % jej wysokości z przeznaczeniem na Fundusz Pomocowy.

Połowa niewykorzystanych środków funduszy wskazanych w lit. a – d, wedle stanu na dzień 31 grudnia, doliczana jest co trzy lata do kwot przeznaczonych do podziału między twórców utworów należących do rodzajów, w odniesieniu do których KOPIPOL jest organizacją właściwą.

Regulaminy korzystania z Funduszu Czasopism, Funduszu Promocji
i Rozwoju Prawa Autorskiego oraz Funduszu Pomocowego stanowią załączniki do Zasad Repartycji.

2)      Na podstawie wyników badań statystycznych:

a)  kwotę przypadającą na publikacje wydawcy, którego udział
w strukturze kopiowania jest równy lub większy od minimum podziałowego, proporcjonalną do udziału danego wydawcy
w strukturze kopiowania utworów, dzieli się w częściach równych na wszystkie publikacje wydane przez tego wydawcę w roku objętym podziałem i przypisuje się je twórcom tych publikacji,

b)  kwoty przypadające na publikacje wydawców, których udział
w strukturze kopiowania jest mniejszy od minimum podziałowego, sumuje się i dzieli pomiędzy wydawców, których udział w strukturze kopiowania jest równy lub większy od minimum podziałowego, czyniąc to w częściach równych pomiędzy wszystkich twórców, którym naliczone zostały środki na podstawie podziału określonego
w literze a,

3)      O dokonaniu wyliczenia wynagrodzeń należnych twórcom utworów wydanych przez danego wydawcę zawiadamia w miarę możliwości bezpośrednio uprawnionych twórców oraz, w drodze ogłoszenia w prasie i Internecie, zaprasza się uprawnionych twórców do podjęcia przypadających im opłat.

4)      O naliczeniu opłat KOPIPOL powiadamia także właściwego wydawcę utworów twórców, którym naliczone są opłaty.

5)      Kwoty nie podjęte przez uprawnionych będą pozostawione na wydzielonym rachunku przez okres do upływu terminu przedawnienia.

  1. Część opłat przypadająca twórcom zagranicznym podlega, w odniesieniu do twórców reprezentowanych przez organizacje, z którymi KOPIPOL zawarł umowy
    o wzajemnej reprezentacji przewidujące transfer wynagrodzeń, podlega przekazaniu tym organizacjom wraz z dokumentacją dotyczącą ich naliczenia. Wynagrodzenia zainkasowane na podstawie takich umów od zagranicznych organizacji podlegają podziałowi pomiędzy twórców krajowych wedle zasad określonych w § 1 ust. 7 niniejszej uchwały. Część opłat przypadająca twórcom reprezentowanym przez organizacje zagraniczne, z którymi umowy o wzajemnej reprezentacji przewidują wzajemne skwitowanie opłat (umowy beztransferowe) podlega podziałowi pomiędzy twórców krajowych wedle zasad określonych w § 1 ust. 7 niniejszej uchwały. Część opłat należna twórcom nie reprezentowanym przez organizację zagraniczną, z którą KOPIPOL ma umowę o wzajemnej reprezentacji, podlega wydzieleniu na specjalnym koncie, na którym, w braku takiej umowy, pozostaje ona do upływu terminu przedawnienia. Po upływie terminu przedawnienia podlega ona doliczeniu do części opłat przypadających twórcom krajowym, na rzecz których KOPIPOL wykonuje zbiorowe zarządzanie
  2. Zasady Repartycji stosuje się do opłat zainkasowanych przez KOPIPOL od dnia 1 stycznia 2007 roku.

§ 2

Uszczegóławiając zasady określone w § 1 ust. 10 pkt 2 zasad repartycji, celem uczynienia ich transparentnymi, a zarazem dążąc do wyeliminowania skrajnych sytuacji podziałowych, przyjmuje się następujące :

1. zasady podziałowe – w przypadku, gdy:

1)      w materiałach mających służyć za podstawę podziału brak jest nazwiska autora (autorów) opublikowanego utworu lub wskazana została jedynie redakcja lub brak jest nazwiska tłumacza (tłumaczy) utworu, Zarząd Stowarzyszenia – po ustaleniu kwot przypadających na dany utwór – zwróci się do wydawcy z prośbą o wskazanie jego autora (autorów) lub tłumacza (tłumaczy), wyjaśniając jednocześnie, dlaczego zwraca się o taką informację;

2)      podział ma nastąpić pomiędzy autora (autorów) i tłumacza (tłumaczy), ewentualnie twórcy innego rodzaju opracowania, środki podlegające podziałowi dzielone
są w połowie na utwór pierwotny (dla autora lub współautorów) i odpowiednio,
w połowie na tłumaczenie lub opracowanie. W przypadku braku danych, Zarząd Stowarzyszenia zwróci się o stosowne informację do wydawcy w trybie określonym
w punkcie 1;

3)      nazwisko autora/tytuł powtarza się w kolejnych wznowieniach, wówczas, jeżeli wznowienie ukazało się w danym roku z kolejnym numerem ISBN, wówczas podstawowym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia przez Zarząd Stowarzyszenia jest ustalenie, czy chodzi o wydanie nowego dzieła tych samych (lub częściowo tych samych) osób, o wznowienie tego samego dzieła ze zmianami nadającymi mu charakter odrębnej całości, czy o dodruk z niezrozumiałych powodów zgłoszony, jako odrębna pozycja (sporządzenie dodatkowych egzemplarzy). Sama tożsamość autora nie ma znaczenia decydującego. Rozstrzygające jest istnienie tożsamości utworu. W przypadku braku danych, Zarząd Stowarzyszenia zwróci się
o stosowne informacje do wydawcy w trybie określonym w punkcie 1;

4)      opublikowany utwór ma kilku autorów (współautorów), wówczas przyjmuje się,
że udziały wszystkich współautorów są równe;

5)      przedmiotem podziału są środki należne autorom utworów opublikowanych
w czasopiśmie czy innej publikacji periodycznej, wówczas osobno rozlicza się każdy numer czasopisma (zeszyt), traktując go, jako odrębną pozycję;

6)      autorami utworu (w szczególności, gdy przyjmuje on postać artykułu naukowego)
są osoby będące obywatelami polskimi oraz osoby będące obywatelami państw trzecich, wówczas podział następuje wedle takich samych zasad jak podział wyłącznie pomiędzy autorami (współtwórcami) będącymi obywatelami polskimi. W przypadku braku danych, Zarząd Stowarzyszenia zwróci się o stosowne informację do wydawcy
w trybie określonym w punkcie 1;

7)      w materiałach mających służyć za podstawę podziału akronim EAN umieszczony został przed numerem ISBN, wówczas pozycję taką należy traktować na zasadach ogólnych, tzn. tak, jak pozycję oznaczoną numerem ISBN;

8)      z materiałów mających służyć za podstawę podziału wynika, że opublikowany utwór nie ma numeru ISBN, ma natomiast numer ISSN, wówczas pozycję taką należy traktować na zasadach ogólnych, tzn. tak, jak pozycję oznaczoną numerem ISBN;

9)      z materiałów mających służyć za podstawę podziału wynika, że wydawca, którego udział został wykazany w toku badań statystycznych nie wydał żadnego utworu
w danym rozliczanym roku kalendarzowym, wówczas wydawca ten jest pominięty
w podziale za ten rok.

2. zasady korygujące:

1)      skreślony;

2)      zasadę wedle, której udział przypadający na publikacje wydawcy, który w danym roku podziałowym nie opublikował żadnego utworu, zwiększa udziały przypadające na publikacje pozostałych wydawców,

3)    skreślony;

4)      zasadę wedle, której, w przypadku, gdy:

a)         udział przypadający na publikacje danego wydawcy miałby w całości przypaść jednemu twórcy, wówczas udział ten ulega obniżeniu o 50%, co oznacza, że twórcy temu przekazywana jest kwota stanowiąca 50% udziału wydawcy,

b)        udział przypadający na publikacje danego wydawcy miałby przypaść dwóm twórcom, wówczas udział ten ulega obniżeniu o 40%, co oznacza, że twórcom tym przekazywana jest kwota stanowiąca łącznie 60% udziału wydawcy,

c)         udział przypadający na publikacje danego wydawcy miałby przypaść trzem twórcom, wówczas udział ten ulega obniżeniu o 28%, co oznacza, że twórcom tym przekazywana jest kwota stanowiąca łącznie 72% udziału wydawcy,

d)        udział przypadający na publikacje danego wydawcy miałby przypaść czterem twórcom, wówczas udział ten ulega obniżeniu o 20%, co oznacza, że twórcom tym przekazywana jest kwota stanowiąca łącznie 80% udziału wydawcy,

e)         udział przypadający na publikacje danego wydawcy miałby przypaść pięciu twórcom, wówczas udział ten ulega obniżeniu o 10%, co oznacza, że twórcom tym przekazywana jest kwota stanowiąca łącznie 90% udziału wydawcy.

Kwota, o którą ulega obniżeniu udział wydawcy podlega doliczeniu do kwoty przeznaczonej do repartycji.